Dood, waar is je angel?

De apostel Paulus schrijft aan de gemeente in Korinthe op een indringende wijze over de dood. Of nee, over hoe weinig de dood nog te vertellen heeft na Pasen. De dood is weliswaar nog steeds dezelfde laatste vijand, maar heeft niet het laatste woord. De Heer is immers opgestaan.

De dood is opgeslokt en overwonnen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel?
1 Korintiërs 15: 55

Paulus citeert in deze brief twee profeten, waarmee hij dezelfde lijn trekt als zijn Opdrachtgever. Jezus zelf haalde in een discussie met de Sadduceeën ook al Mozes en de Profeten aan, toen Hij zei dat God zich kenbaar maakt als de God van Abraham, Isaäk en Jakob: God is een God van levenden, niet van doden.

Het is alsof de dood tot aan Pasen nog kon steken met een fataal gevolg, maar dat Jezus met Pasen het dodelijke gif uit ons mens-zijn heeft gezogen. De dood is een levendige factor in ons bestaan, maar is niet noodlottig. Dat kan soms wel zo lijken, want je zult maar net aan een open graf hebben gestaan.

Maar we weten, in het koninkrijk van God zet Hij alles op zijn kop. De dood lijkt ons dodelijk te steken, maar dan blijkt het een richtingwijzer te zijn voor het leven.

de bijbel open