Bid voor elkaar

Vorige week zondagmorgen zat ik wat uitgeblust in de dienst, bij ons in Sneek. We zaten thuis in een paar intensieve weken, m’n lijf deed zeer en ik zag op tegen weer een week zonder mijn man, die opnieuw naar Engeland moest voor z’n werk. Niet heel erg allemaal, maar ik was er wel moe van.

‘Bid voor elkaar…’ Jacobus 5: 13-18

Na de dienst stond daar, zoals in onze gemeente al een paar jaar de gewoonte is, de nazorg. Twee gemeenteleden die willen luisteren en willen bidden voor wie dat nodig heeft. En zoals ik al een paar jaar doe: ik liep er gewoon langs, richting de koffie.

Tot ik me realiseerde dat ik misschien eerder gebed nodig had dan die koffie. En dat het misschien vooral wel m’n trots was die me daarvan weerhield. Terug dus, naar de nazorg. Ze hebben geluisterd naar mijn verhaal, nog wat doorgevraagd en voor me gebeden. En daarna was er gelukkig nog koffie J

En, hielp dat gebed? Ik liep niet huppelend naar buiten, Jan Egbert moest nog steeds naar Engeland de dag daarna en de drukte was ook niet over. Wat er in elk geval wel gebeurde:

  • Het hielp om even m’n hart uit te kunnen storten bij een broer en zus
  • Het hielp om te beseffen dat God erbij is, in de drukte, als m’n lijf zeer doet, als ik alleen ben
  • Het hielp me om mijn trots te overwinnen en weer te leren ontvangen

Bid voor elkaar. Zo’n simpele opdracht, zo’n  prachtig geschenk voor wie het wil aanvaarden.

de bijbel open