Registreer  

Prediker 4:6 Maar beter is een hand gevuld met rust dan beide vuisten vol gezwoeg en najagen van wind.

Ps. 62:1 Mijn ziel vindt rust in God alleen

Rust. We zijn er vaak hard aan toe, deze laatste weken voor de zomervakantie. En dat is niet voor niets.
We zijn gewoon niet gemaakt om altijd maar door te werken.

Wat een heerlijkheid dat de eerste volledige dag van de mens op aarde een rustdag was! We zijn als mens begonnen met rust, en daarna kwam pas het werk. Eerst kwam na de zesde dag de zevende dag, de rustdag van God en van heel zijn schepping. En pas na die zevende dag begon het werk voor de mens.

Eerst rust, en dan vanuit die rust aan het werk. Dat is het ritme wat God ons gegeven heeft. Een ritme wat voor God zo belangrijk is dat Hij in de tien geboden de workaholic op een lijn zet met de dief, de moordenaar en de echtbreker.

Dat ritme van eerst rust, dan werken zien we ook terug bij Jezus. Voordat hij aan zijn drukke dagtaak begint, trekt hij zich terug om tot rust te komen bij zijn Vader.

En datzelfde ritme zit ook in de schepping. Zonder braakliggende velden in november geen oogst in het jaar daarop. Zonder een tijd waarin er niets lijkt te gebeuren in de winter geen zomerse vrucht aan de boom.

Dat ritme zit ook bij ons ingebakken, al doen we soms hard ons best om dat te ontkennen. En vakantie is een mooie uitnodiging om weer terug te gaan naar dat ritme. Om weer een ‘human being’ te worden, in plaats van een ‘human doing’. Om onze eigen plek terug te vinden als mensen met beperkingen. Om God te eren door mee te doen in het ritme wat Hij ons geeft.

Een gezegende tijd van rust gewenst!